Ji bo pîvandina rast û aqilmend Lonnmeter hilbijêrin!

Kontrolkirina Têkeliya Navxînî di Derxistina Sîyanûrê ya Zêr de

Birêvebirina bi bandor a rêjeya siyanûra azad di pêvajoya derxistina siyanûra zêr de pîvandina demrast di nav devreyên derxistinê de hewce dike. Analîzkerên rêzê, ku rasterast di nav boriyên şil an tankan de têne danîn, bi berdewamî rêjeya siyanûra azad, siyanûra mayî, û siyanûra WAD dişopînin. Ev amûr derengmayînên nimûnegirtina destanî ji holê radikin, xetereyên xeletiya operator kêm dikin, û her 3-10 hûrdeman daneyên pêvajoyê pêşkêş dikin, piştgirî didin biryargirtina bilez di jîngehên santrala dînamîk de.

Bingehên Şûştina Sîyanûrê ji bo Derxistina Zêr

Şûştina zêr bi siyanûrê kevirê bingehîn ê vedîtina zêr a hîdrometallurjîk e, ku rê dide derxistina ji kanên kêm-kalîte û tevlihev. Di vê pêvajoyê de, zêr ji forma xwe ya metalîk a xwemalî vediguhere kompleksek çareserker, pir caran bi karanîna sodyûm siyanûrê (NaCN) di bin şert û mercên bihêz alkalîn de. Reaksiyona kîmyewî ya bingehîn zêr, îyonên siyanûr û oksîjena molekulî vedihewîne, ku di encamê de kompleksa siyanûrê zêr a stabîl çêdibe [Au(CN)_2]^–—reaksiyonek mifteya derxistina zêr a pîşesaziyê:

4 Au + 8 CN- + O2 + 2 H2O → 4 [Au(CN)2]- + 4 OH-

Parastina rêjeya sîyanûrê ya têr, oksîjena çareserbûyî ya têr, û pH-ya alkalîn (bi gelemperî >10) ji bo hêsankirina hem çareserkirinê û hem jî ji bo destwerdana ewle pir girîng e, ji ber ku şert û mercên alkalîn çêbûna gaza hîdrojen sîyanûrê ya jehrîn tepeser dikin. Kînetîka rijandinê ji hêla van parametreyan ve, û her weha dendika pelp û mezinahiya perçeyan - guherbarên ku bi rêkûpêk di operasyonên santralê de têne çêtir kirin û di lêkolînên sîyanûrkirina zêr ên pêşkeftî de têne referans kirin - bi tundî bandor dibe. Wekî din, mîneralojiya madenê û hebûna qirêjiyan, wekî îyonên sifir, dikarin bi pêşbaziya ji bo sîyanûrê û çêkirina kompleksên nexwestî ku xerckirina reaktîfan zêde dikin û rêjeyên vegerandina zêr kêm dikin, bandora pêvajoyê kêm bikin.

Çavdêriya serhêl a siyanûr û zêr di çareseriya derxistina zêr de

Çavdêriya Serhêl a Siyanûr û Zêr di Çareseriya Derxistina Zêr de

*

Pêvajoya derxistina siyanûra zêr ji aliyê hêsaniya xebitandinê, lêçûn-bandor û berhemên derxistinê ve ji bo piraniya celebên madenan bêhempa dimîne. Pêşketinên dawî modelkirina termodînamîk û kînetîk vedihewîne da ku tevgera derxistinê pêşbînî bike, konsantrasyona siyanûra azad baştir bike, û karanîna zêde ya reagentan bi rêya analîza konsantrasyona derxistina pulpê ya çêtirkirî û pîvandina dendika lîşata zêr kêm bike. Pîvana konsantrasyona ultrasonîk a Lonnmeter ji bo pîvandina siyanûrê her weha beşdarî çavdêriya konsantrasyona siyanûrê ya rasttir û di wextê rast de di operasyonên madenê de bûye, kontrola rast a şert û mercên derxistinê hêsan kiriye û îsrafê kêm kiriye.

Her çiqas rijandina bi siyanûrê ji bo derxistina zêr di pratîka pîşesaziyê de serdest be jî, rêbazên rijandina zêr ên bê siyanûr ji ber fikarên hawîrdorî û rêziknameyî yên zêde dibin, populer dibin. Teknolojiyên alternatîf ên wekî rijandina tîyosulfat û hîpobromît alternatîfên rijandina zêr ên hawirdorparêz pêşkêş dikin û di lêkolînên laboratîf û santralên pîlot de rêjeyên vejandina zêr ên reqabetê nîşan dane. Mînakî, pêvajoya Dundee Sustainable Technologies hîpobromîta sodyûmê bikar tîne da ku şûna siyanûrê bigire, bi vî rengî derxistina zêr a bilez pêk tîne û xetereyên dermankirin û avêtina rijandina siyanûrê ji holê radike. Lêbelê, pêkanîna di pîvanek mezin de ji hêla faktorên wekî lêçûn, entegrasyona pêvajoyê û lihevhatina taybetî ya madenê ve tê asteng kirin.

Hilbijartina pêvajoyê di navbera rêbazên siyanûr û bê siyanûr de bi hevsengiya vegerandina zêr ji lîşata siyanûr, gengazbûna teknîkî, lêçûnên xebitandinê, bandora jîngehê û pabendbûna rêziknameyan ve girêdayî ye. Leşandina siyanûr ji ber kînetîka lîşata pêşbînîkirî di siyanûrkirina zêr de û xetereyên jîngehê yên birêvebirî dema ku bi pergalên çavdêriya rêjeya siyanûrê yên bihêz re têne hevber kirin, ji bo gelek operasyonên madenê rêbaza bijarte dimîne. Berevajî vê, teknolojiyên lîşata siyanûrê yên pêşkeftî û alternatîfên hawirdorparêz ji bo madenan rêyên girîng ji bo madenan peyda dikin ku bi pirsgirêkên lîsansa civakî, celebên madenê yên tevlihev, an jîngehên rêziknameyê yên hişk re rû bi rû ne. Guhertinên her rêbazê nirxandinek baldar a rêjeya siyanûra azad û mayî di lîşata zêr de, dendika pulpê, pêkhateya lîşatê û sînorkirinên taybetî yên malperê hewce dike.

Kîmya û Mekanîzmayên Reaksiyonê di Derxistina Sîyanûra Zêr de

Stoikyometrîya Helîna Zêr: Têkiliyên Zêr, Sîyanûr û Oksîjenê

Pêvajoya derxistina siyanûra zêr ji hêla stoikyometrîyê ve tê rêvebirin ku ji hêla hevkêşeya Elsner ve tê vegotin:

4 Au + 8 CN- + O2 + 2 H2O → 4 [Au(CN)2]- + 4 OH-

Ev reaksiyon rolên navendî yên zêrê metalîk, îyonên siyanûrê yên azad (CN⁻), û oksîjena molekulî ronî dike. Her molek oksîjenê çar mol zêr dihelîne, û siyanûr kompleksek dîsîyanoauratê ya stabîl ([Au(CN)₂]⁻) çêdike. Ji bo derxistina zêr a bi bandor bi karanîna şûştina siyanûrê, divê têra siyanûr û oksîjen hebe.

Rola Oksîjenê wekî Katalîzator; Bandora Asta Oksîjena Heliyayî li ser Kînetîka Derxistinê

Oksîjen wekî oksîdantek krîtîk tevdigere ku helandina zêr hêsan dike lê bi awayekî katalîtîk nayê xerckirin - ew bi awayekî stoîkyometrîk beşdar dibe lê pir caran di pergalên pîşesaziyê de rêjeya reaksiyonê sînordar dike. Kînetîka rijandina zêr, nemaze di kontrola rêjeya rijandina pulpê de, bi giranî bi rêjeya oksîjena çareserkirî (DO) ve girêdayî ye. Dema ku siyanûra azad zêde be, nebûna oksîjenê rasterast rêjeyên rijandinê kêm dike.

Bo nimûne, oksîjena kêm a çareserbûyî karîgeriya rijandinê kêm dike, her çend sîyanûr pir be jî, lê DO ya zêde bi rêya hewakirina zêdekirî, ajîtasyonê, an lêzêdekirina nanobubleyên oksîjenê dikare kînetîk û vegerandina zêr bi girîngî baştir bike. Daneyên laboratîf û cihê nîşan didin ku pîvandina oksîjena girseyî dibe ku oksîjena berdest li ser rûyê zêr ji ber berxwedanên veguhastinê di pulpê de zêde nîşan bide; DO ya rastîn li ser rûberên reaksiyonê pir caran kêmtir e, ku pêdivîya bi stratejiyên pêşkeftî yên kontrol û belavkirina oksîjenê bêtir tekez dike.

Bandora Mercên Alkalîn (Rêkûpêkkirina pH) li ser Ewlehî û Karîgeriya Sîstemê

Ji bo derxistina zêr, şûştina siyanûrê divê di şert û mercên bihêz alkalîn de pêk were, bi gelemperî pH 10-11.5. Ev rêza pH-ê bi teşwîqkirina hebûna cureyên CN⁻ yên azad û astengkirina çêbûna gaza hîdrojen siyanûr a bêaram (HCN), ku di pH-ya li jêr 9.3 de derdikeve û xetereyên jehrîbûna akût çêdike, siyanûrê stabîl dike.

pH bi gelemperî bi karanîna hîdroksîda sodyûmê (NaOH), karbonata sodyûmê (Na₂CO₃), an lîmê (Ca(OH)₂) tê verastkirin, ku hilbijartina wê ji hêla celebê madenê û aboriya xebitandinê ve tê bandorkirin. Bikaranîna lîmê, nemaze li jor pH 11, dikare rêjeya helandina zêr hêdî bike - bandorek ku ji ber guhertinên di reaksiyonên rûvî de ne ji ber helandina oksîjenê ve girêdayî ye. pH-ya pir zêde bi lîmê ve bi kêmbûna karîgeriya rijandinê ve girêdayî ye, nemaze dema ku arsenîk an nepakiyên din hebin, ji ber kînetîka rûvî an kîmyewî ya guhertî.

Ji bo ku pêvajoya siyanîdkirina zêr ewle û bibandor bimîne, santralên zêr ên nûjen çavdêriya otomatîkî ya pH û rêjeya siyanûrê li ser bingeha teknolojiya sensorên di rêzê de bicîh tînin. Ev yek piştrast dike ku pêvajo di nav pencereya alkalîn a çêtirîn de dimîne, siyanûra azad stabîl dike, û pêşî li çêbûna HCN-ya xeternak digire û di heman demê de karanîna siyanûr û çareserbûna nepakiyên nexwestî kêm dike.

Kîmyaya Sîyanûrê û Sîyanîdkirina Zêr

Girîngiya Cureyên Siyanûrê: Siyanûra Azad vs. Tewra Siyanûra Mayînde di Nav Pêvajoyê de

Di analîza rêjeya rijandina pulpê de, ne hemî siyanûrên çareserbûyî ji bo rijandina zêr bi heman rengî peyda dibin. Pêvajo di navbera siyanûra azad û cûrbecûr cureyên siyanûra mayî (tevlihev) de cûdahiyê dike.

  • Siyanûra azad(koma CN⁻ ya berdest û, di pH-ya nizm de, HCN) maddeya çalak e ku dihêle zêr rasterast bihele.
  • Siyanûra mayîji kompleksên metal-sîyanûr pêk tê (mînak, bi sifir, hesin, an zincê). Ev cure ji bo helandina zêr kêmtir peyda dibin, xerckirina siyanûrê zêde dikin, û ji ber fikarên jehrîbûnê di dermankirin û avêtina lehiya siyanûrê de hedefên sereke ne.

Kontrolkirina rast a asta siyanûra azad ji bo zêdekirina rêjeya derxistina zêr û kêmkirina windahiyên siyanûrê pir girîng e. Teknîkên pîvandina rêjeya siyanûra azad a di rêzê de, di nav de amûrên pêşkeftî yên wekî pîvana rêjeya ultrasonîk a Lonnmeter ji bo pîvandina siyanûrê, rê dide sererastkirina lêzêdekirina reagentan di wextê rast de. Ev yek bandorkeriyê diparêze û rêjeya siyanûra mayî li astên berpirsiyar sînordar dike.

Siyanûra mayî ya bilind dikare bertekên alî yên nexwestî (mînak, xerckirina metalên bingehîn), kontrola pêvajoyê ya nebaş, an jî hewcedariya kîmyaya rijandinê ya li gorî daxwazê ​​​​nîşan bide - nemaze dema ku ber bi alternatîfên rijandina zêr ên hawirdorparêz an rêbazên rijandina zêr ên bê siyanûr ve diçe. Vegerandina zêr a nûjen ji pêvajoyên rijandina siyanûrê çavdêriya cûrbecûrbûna siyanûrê ya domdar wekî beşek ji teknolojiyên rijandina siyanûrê yên pêşkeftî bikar tîne da ku karîgeriya pêvajoyê, ewlehî û pabendbûna jîngehê zêde bike.

Guhêrbarên Sereke yên ku Bandorê li Pêvajoya Derxistina Sîyanûra Zêr dikin

Taybetmendiyên Maden û Amadekirinê

Karîgeriya derxistina siyanûra zêr bi giranî bi mîneralojiya madenê, mezinahiya perçeyên zêr û pêş-dermankirinê ve girêdayî ye. Madenên ku zêr di nav mîneralên sulfîd de, nemaze pîrît, asê mane, wekî berxwedêr têne zanîn û rêjeyên derxistinê yên kêm nîşan didin heya ku bi awayekî rast pêşwext neyên çêkirin. Mînakî, konsantreyên dewlemend ên pîrît hewceyê konsantreyên siyanûrê yên bilindtir in, lê ev yek xerckirina reaktîf û lêçûnên jîngehê zêde dike bêyî ku vegerandina zêr a rêjeyî garantî bike. Zêdebûna metalên bingehîn ên wekî sifir, çînko, an hesin bi zêr re ji bo siyanûrê re pêşbaziyê dike, dibe sedema xerckirina nehewce û tebeqeyên pasîfîzasyonê li ser zêr çêdike, ku rê li ber helandinê digire.

Mîneralên ku preg-dizînin ên wekî karbona xwezayî, û mîneralên gangue yên ku kompleksên zêr dimijin, karîgeriya pêvajoyê bêtir kêm dikin. Ji ber vê yekê, taybetmendiya mînerolojîk a berfireh berî sêwirana pêvajoyê ji bo destnîşankirina cureyên pirsgirêkdar û têkiliyên wan ên teksturî girîng e. Çêtirkirina rijandinê tê vê wateyê ku gelo zêr bi awayekî azad tê hûrkirin - ji bo siyanîdasyona rasterast heye - an jî kapsulkirî ye û hewceyê pêş-dermankirinê ye.

Belavbûna mezinahiya perçeyan rasterast bandorê li kînetîkên rijandinê di siyanîdasyona zêr de dike. Hûrkirina hûrtir eşkerebûna rûyê zêde dike, rêjeyên vegerandinê zêde dike, lê ji mezinahiya çêtirîn derbas dibe, zêde hûrkirin bi çêkirina lîmên ku veguhestina girseyî asteng dikin û dibe ku windahiyan zêde bikin, karîgeriyê kêm dike. Lêkolînan nîşan daye ku, ji bo gelek madenan, zêdekirina rêjeya zêrê azad di hûrkirinek taybetî de gihîştina siyanûrê û hilberîna pîşesaziyê çêtir dike. Hûrkirina pir hûr ji bo zêrê pir kapsulkirî alîkar e lê dikare bibe sedema xerckirina reagentê ya zêde an kombûnê.

Stratejiyên pêş-dermankirinê li gorî celebê madenê têne hilbijartin. Pêş-dermankirina mekanîkî bi hûrkirina pir nazik gihîştina zêrê kapsulîkirî pir zêde dike. Tedawiyên kîmyewî yên wekî rijandina alkalîn an asîdî matrîksên sulfîd ên zirardar dişkînin. Tedawiyên germî, wekî biraştin, sulfîdan vediguherînin oksîdan, û zêr bêtir rijandî dike. Pêş-lîmkirin - zêdekirina lîmê berî rijandinê - pH-ê stabîl dike û pêşî li çêbûna cureyên çareserker û reaktîf digire. Mînakî, biraştina oksîdatîf a alkalîn û du-qonaxî dikare vegerandina madeyên refraktor ên celebê Carlin bi girîngî zêde bike. Li ser dûvikên refraktor ên Afrîkaya Başûr, tevliheviyek ji pêş-dermankirinên mekanîkî û kîmyewî rêjeyên derxistina zêr ji her du rêbazan bi tena serê xwe bêtir baştir dike.

Mercên Derxistina Operasyonê

Çêtirkirina Têkeliya Siyanîdê

Divê rêjeya sîyanûrê di çareseriyê de bi baldarî were birêvebirin. Kêmbûna têra sîyanûra azad helandinê hêdî dike, lê zêdebûna wê bêyî ku zêdebûnek beramber di vejandina zêr de çêbike, lêçûn û barê jîngehê zêde dike. Lêkolînên dozê dora 600 ppm wekî asteke çêtirîn ji bo hin madenan destnîşan dikin, ku piştgiriya helandina tevahî dike lê îsrafê kêm dike. Çavdêriya domdar a rêjeya sîyanûrê û dozaja otomatîk - bi karanîna amûrên wekî pîvana rêjeya sîyanûrê ya ultrasonîk a Lonnmeter - dihêle ku lêzêdekirina reagentan bi rengekî hûrkirî were mîheng kirin ku li gorî hewcedariyên madenê ye û lêçûnên xebitandinê sabît dike.

Tîrbûna Lekayetê û Têkeliya Lekasyona Pulpê

Tîrbûna pulpê - rêjeya hişk-şilek - di veguhastina girseyî û vejandina zêr de roleke girîng dilîze. Tîrbûna pulpê ya kêmtir ji ber zêdebûna tevgera çareseriyê û gihîştina reagentan, rijandina zêr baştir dike lê lêçûnên birêvebirina av û reagentan zêde dike. Tîrbûna bilindtir karanîna reagentan kêm dike lê ji ber veguhastina girseyî ya nebaş xetera rijandina netemam çêdike. Analîza baldar a konsantrasyona rijandina pulpê û pîvandina tîrbûna rijandina zêr ji bo baştirkirina pêvajoyê pêdivî ye.

Kontrolkirina Tevger û Germahiyê

Tevgerandina rast ji bo daliqandina perçeyan û pêşvebirina têkiliyek bi bandor di navbera siyanûra heliyayî û zêr de pir girîng e. Rêjeyên tevgerandina bilind bi gelemperî karîgeriya rijandinê zêde dikin, nemaze ji bo madenên ku meyldarê şilbûnê an kombûna perçeyan in. Lêbelê, tevgerandina zêde êrîşkar dikare bibe sedema windabûnên fîzîkî an reaksiyonên alîgir ên oksîjenasyonê yên nexwestî. Bi heman awayî, zêdebûna germahiyê leza helandina zêr zêde dike, lê divê germahiyên xebitandinê hevseng bin - germahiyên bilindtir rêjeyên reaksiyonê lez dikin lê di heman demê de windabûna siyanûrê bi rêya volatîlîzasyon an hilweşandinê jî pêşve dixin.

Rêkxistina Dema Derxistinê

Divê dema rijandinê ji bo temamkirina helandinê têra xwe dirêj be lê têra xwe kurt be da ku rêjeya hilberînê baştir bike û xerckirina siyanûrê kêm bike. Lêkolîn nîşan didin ku karanîna ajanên rijandina kîmyewî yên tevlihev dikare dema têkiliyê ya pêwîst bi awayekî berbiçav kêm bike û di heman demê de vegerandina giştî baştir bike. Demên rijandina kurt bi aktîvkirina kîmyewî ya bi bandor hewcedariya reaktîfan, lêçûnên xebitandinê û xetereyên jîngehê kêm dike. Kontrolkirina bêkêmasî ya li ser dema rijandinê ji bo lihevhatina serîlêdana reaktîfan bi kînetîkên derxistinê ji bo celebên taybetî yên madenê girîng e.

Yekkirina baldar a taybetmendiya madenê, hilbijartina pêş-dermankirinê, kontrola dendika kerp, çavdêriya domdar a konsantrasyona siyanûrê, û verastkirina parametreyên operasyonel bingeha derxistina zêr a modern û bi bandor bi karanîna şûştina siyanûrê ye.

Teknîkên ji bo Pîvandin û Kontrolkirina Konsantrasyona Navxî

Çareseriyên Çavdêriya Hemdem

Teknîkên pîvandina rêjeya siyanûra azad sensorên amperometrîk û reaksiyonên danûstandina lîgand dihewîne, ku destûrê didin pîvandina rasterast û rast a ku ji bo analîza rêjeya rijandina pulpê û herikîna rijandina zêr guncaw e. Parametreyên sereke yên wekî siyanûra azad û siyanûra WAD divê ji bo kontrola pêvajoyê û pabendbûna jîngehê werin pîvandin, ji ber ku sînorên rêziknameyê niha şopandina hema hema berdewam a rêjeya siyanûra mayî di rijandina zêr de hewce dikin. Amûrên di rêzê de, ku li xalên stratejîk ên di devreyê de hatine saz kirin, kontrola rast a dozaja siyanûrê gengaz dikin û hişyariya zû ya ji xeletiyên pêvajoyê peyda dikin.

Amûrên pîvandina ultrasonîk, ku bi Pîvana Konsantrasyonê ya Ultrasonîk a Lonnmeter têne tîpîk kirin, ji bo çavdêriya di rêzê de ya hem siyanûr û hem jî dendika pulpê di devreyên rijandinê de têne bikar anîn. Ev pîvan prensîbên veguhestina ultrasonîk bikar tîne da ku guhertinên dendika çareseriyê yên bi sîyanûr û dendika rijandina zêr ve girêdayî diyar bike. Pîvandina rasterast dihêle ku operator di cih de bandora derxistina zêr binirxînin, parametreyên hewakirin û ajîtasyonê çêtir bikin, û aramiya pêvajoyê biparêzin. Sêwirana Lonnmeter piştgirî dide tomar kirina daneyên otomatîkî ya dem rast û entegrasyona tavilê bi pergalên kontrola santralê re. Mînakî, dema ku dendika pulpê tê şopandin, Lonnmeter bersivek domdar peyda dike, hewcedariya pîvandina dendika laboratîfê kêm dike û dihêle ku sererastkirinên bilez li ser hevgirtina pulpê ji bo kînetîkên rijandinê û vegerandina zêr çêtir bibin.

Di pratîkê de, van çareseriyên nûjen wiha pêşkêş dikin:

  • Daneyên tavilê li ser siyanûr û dendikê, rastbûna dozê baştir dike.
  • Ji ber daneyên siyanûra mayî yên ku dikarin bêne kiryarkirin, pabendbûna bi rêziknameya derxistin û bermayiyan re zêde bûye.
  • Teserûfa operasyonel, ji ber ku sererastkirinên pêvajoyê dikarin bêyî derengmayînê werin çêkirin.

Stratejiyên Kontrolkirina Bersivê

Kontrola pêvajoya otomatîk daneyên pîvandina di rêzê de bikar tîne da ku lêzêdekirina reaktîf, dendika pulpê û hewakirinê di derxistina zêr de bi karanîna rijandina siyanûrê bi berdewamî baştir bike. Prensîba sereke bersiv e - xwendinên sensorên demrast ji kontrolkerên mantiqî yên bernamekirî (PLC) re têne şandin, ku dûv re bixweber lêzêdekirina siyanûr, reaktîfên hilweşandinê û lêzêdekirina rijandinê rast dikin. Ev xeletiyên dozkirina destî ji holê radike, kontrola kînetîkên rijandinê teng dike, û xerckirina siyanûrê kêm dike.

Stratejiyên navbeynkariya pêvajoyê ev in:

  • Mantîqa li ser bingeha qaîdeyan, ku sînor û rêjeyên dozê li gorî eşikên konsantrasyona siyanûrê yên pêşwext diyar dike.
  • Optimîzasyona li ser bingeha modelê, ku daneyên pir-sensorî - siyanûr, dendik, pH, oksîjena çareserbûyî - şîrove dike da ku karîgeriya vegerandina zêr herî zêde bike.
  • Pîvandina domdar a di rêzê de dihêle ku pîvandina dendika lekeya zêr were kirin da ku piştgirîya sererastkirinên di tevlihevkirin ûqalindahiya şilbûnê.

Stratejiyên kontrola bersivê yên otomatîk xerckirina siyanûr, bermayiyên reagentan, û guherbariya operasyonel kêm dikin. Bo nimûne, lêkolînên dozê ji operasyonên bazirganî kêmbûna karanîna siyanûr heta %21 nîşan didin, û vegerandina zêr ji ber pêkhateya lîşata çêtirîn û kontrola pêvajoyê ya bi bandor domdar dimîne an jî baştir dibe. Vegerandina zêr ji lîşata siyanûr rasterast ji dozaja reagentan a stabîl û baş-kontrolkirî sûd werdigire.

Sîstemên bersivê yên yekbûyî di heman demê de bi domandina kontrola hişk li ser asta siyanûrê, kêmkirina emisyonan, û baştirkirina hilweşandinê an jî çêtirkirina hilweşandinê, alternatîfên derxistina zêr ên hawirdorparêz piştgirî dikin.pêvajoyên başbûnêDozkirina otomatîk a li ser bingeha pîvandinên serhêl ji rêbazên tîtrîasyona destî çêtir e, ku hêdîtir in û ji nelihevhatinê re hesastir in.

Bi kurtasî, teknolojiyên pêşketî yên rijandina sîyanûrê pîvandina di rêzê de - wek mînak - li hev dicivînin.Pîvana Konsantrasyonê ya Ultrasonîk a Lonnmeter—bi kontrola paşvekişandina otomatîkî. Ev rêbaz her qonaxê, ji analîza rêjeya rijandina pelpê bigire heya dermankirin û avêtina rijandina siyanûrê, çêtirîn dike, bi vî awayî karîgeriya pêvajoyê û pabendbûna bi standardên jîngeh û ewlehiyê re zêde dike.

Optimîzasyona Pêvajoyê û Baştirkirina Vegerandinê

Daneyên pîvandina demrast bingeha çêtirkirina pêvajoya pêşkeftî di pêvajoya rijandina siyanûra zêr de pêk tînin. Amûrên di rêzê de yên wekî pîvana konsantrasyonê ya ultrasonîk a Lonnmeter xwendinên rast û berdewam ên konsantrasyona siyanûra azad û dendika rijandinê peyda dikin, û agahdariya pêwîst ji operatoran re peyda dikin da ku parametreyên xebitandinê bi dînamîkî verast bikin. Ev kontrolkirina dozkirina siyanûra otomatîkî vedihewîne, ku bandên konsantrasyonê yên hedef diparêze û guherbariya pêvajoyê kêm dike. Mînakî, parastina siyanûra azad di nav ±%10-ê xalên destnîşankirî de kînetîkên rijandinê yên bi bandor bêyî zêde karanîna çavkaniyan an windabûna zêr peyda dike, tewra dema ku qalîteya madenê an jî rêjeya hilberînê diguhere.

Rêkxistina dînamîk, ku bi çavdêriya bênavber a siyanûrê ve tê çalakkirin, di kontrola devreyên rijandinê de bersivdayîna bilez pêş dixe. Sîstemên dagirtina otomatîk, ku bi daneyên rast-dem têne xebitandin, xetereyên hem kêm-dozkirinê (ku dibe sedema rêjeyên kêmtir ên derxistina zêr) û hem jî zêde-dozkirinê (ku lêçûnên reagentan û berpirsiyariyên jîngehê zêde dike) kêm dikin. Daneyên ji analîzkerên rêzê bi rêkûpêk bi analîza konsantrasyona rijandina pulpê û herikînên xebatê yên pîvandina densiteyê re entegre dibin, biryarên li ser leza tevlihevker, rêjeyên hewakirinê û guherbarên din ên krîtîk di derxistina zêr de bi karanîna rijandina siyanûrê agahdar dikin.

Optimîzasyon ber bi jêr ve dirêj dibe: herikîna daneyên yekbûyî piştgiriyê dide qonaxên adsorpsiyona karbonê (CIP/CIL) û barîna zincê, şert û mercên pêvajoyê li gorî hebûna siyanûra heyî diguherîne. Di pêvajoyên adsorpsiyona karbonê de, astên siyanûra bi baldarî têne şopandin piştrast dike ku karbona çalakkirî nagihîje têrbûna zû an jî derfetên girtina xelet, di heman demê de modulkirina pH û têketina karbonê li gorî profîlên rijandina dem rast dikare bandora adsorpsiyona zêr di madenên tevlihev de ji %98 zêdetir bike. Ji bo rijandina zincê, nemaze di xurdemeniyên bi naveroka metalên bingehîn ên bilind (wek zinc û sifir), parastina konsantrasyona siyanûra mayî ya çêtirîn di rijandina zêr de ji vexwarina zêde ya zincê û reaksiyonên alî yên bêkontrol dûr dikeve - rasterast rêjeyên vegerandinê baştir dike.

Pêvajoya SART, ku li cihên ku metalên bingehîn destwerdaneke girîng nîşan didin tê bikar anîn, ji pîvandina sîyanûrê ya yekgirtî jî sûd werdigire. Kontrola otomatîk li ser gavên sulfîdîzekirin û asîdkirinê, ku ji hêla daneyên sîyanûra azad a demrast ve tê rêvebirin, rakirina bijartî ya çînko û sifir pêk tîne, ku vezîvirandina çareseriya sîyanûrê ji bo rijandina berdewam hêsan dike. Ev yek xerckirina giştî ya sîyanûrê kêm dike, bandora vegerandina zêr ji rijandina sîyanûrê zêde dike, û alternatîfên rijandina zêr ên hawirdorparêz piştgirî dike.

Ji bo kêmkirina karanîna reagentan, têkiliya di navbera çavdêriya bilez a konsantrasyona siyanûrê û kontrola pêvajoyê de nayê zêdekirin. Bi pêşîgirtina li zêdekirina siyanûrê ya zêde, santral bi girîngî lêçûnan kêm dikin û hilberîna bermayiyên xeternak sînordar dikin. Di heman demê de, parastina doza siyanûrê ya herî kêm a bi bandor, xetera rijandina netemam an jî girtina zêr dûr dixe, û berhema vegerandina bilind misoger dike. Sîstemên rêzkirî,Ji ber berxwedana wan a li hember destwerdana ji aloziya şilavê an herikîna guhêrbar, ji bo vê armancê bi taybetî guncaw in - ji bo her qonaxa dermankirin û avêtina şopa siyanûrê daneyên pêbawer û çalak peyda dikin.

Berhema zêr a çêtirîn bi rêya senkronîzekirina parametreyên derxistina zêr û pêvajoyên vegerandina jêrîn tê bidestxistin, ku hemî bi çavdêriya rast û berdewam ve têne piştgirî kirin. Sererastkirinên pêvajoyê yên li gorî pîvanên konsantrasyon û dendika siyanûrê yên hundurîn têne agahdar kirin, pergalek çerxa girtî diafirînin ku vegera herî zêde dike di heman demê de domdarî û ewlehiyê di derxistina zêr a siyanûr de pêşve dixe. Ev nêzîkatî dihêle ku operasyonan teknolojiyên pêşkeftî yên derxistina siyanûrê hem di rêbazên derxistina zêr ên kevneşopî û hem jî bê siyanûr de bikar bînin, bi saya pergalên kontrolê yên bi daneyan ve girêdayî yên bihêz, bi berdewamî ji bo karîgerî, vegerandin û pabendbûna rêziknameyî çêtir bikin.

pêvajoya vegerandina zêr

Pêvajoya Vegerandina Zêr

*

Rêveberiya Jîngehê di Derxistina Zêrê Siyanûr de

Rêvebiriya jîngehê ya bi bandor di pêvajoya derxistina siyanûra zêr de bi detoksîfîkasyon, dermankirin û birêvebirina hişk a bermayiyên siyanûr û bermayiyan ve girêdayî ye. Teknolojî û protokol ji bo çareserkirina siyanûra mayî pêş ketine, bi vî awayî xetereyên tenduristiya ekolojîk û mirovan kêm dibin.

Paqijkirin, Dermankirin û Rêvebirina Bermayiyên Siyanûrê

Rêbazên detoksîfîkasyonê ji bo lehata siyanûrê pêşî li hilweşandin û rakirina cureyên siyanûrê yên jehrîn digirin. Oksîdasyona kîmyewî standard dimîne, siyanûra azad û ya ku asîda qels (WAD) vediguherîne formên ewletir ên wekî siyanat, ku kêmtir jehrîn e û bi hêsanî dihele. Entegrasyona analîzkerên pêvajoyê yên serhêl û pergalên ku çavdêriya siyanûrê otomatîk dikin, santralan ber bi rêveberiya proaktîf ve guhertiye, û berdanên jehrîn kêm kiriye.

Rêvebiriya bermayiyan xwe dispêre Tesîsên Depokirina Bermayiyan (TSF) yên endezyarîkirî ku ji bo ragirtina siyanûra mayî hatine çêkirin. Rêbazên çêtirîn karanîna pêlavên ducar, pergalên berhevkirina rijandinê, û çavdêriya domdar a hevsengiya avê ne. Ev kontrolên endezyariyê dibin alîkar ku pêşî li ketina ava binê erdê û qirêjbûna ava rûyê erdê were girtin. Protokolên xebitandina TSF-ya taybetî ya cihê li gorî guherbarên wekî ekstremên avhewayê û xetereyên hîdrolojîk ên herêmî diguherin, bi rêbernameyên ewlehiyê ku çalakiyên ji bo parastina bîota û çavkaniyên avê yên herêmî destnîşan dikin.

Rêveberiya berfireh a avê mecbûrî ye, ku ji nû ve bikaranîna avê, dermankirina berî rijandinê, û plansaziya awarte ji bo binpêkirinên TSF-ê vedihewîne. Planên amadekariya awarte daneyên çavdêriya pêvajoyê yên rast-dem vedihewînin da ku bersivê bilezînin ger rijandin an têkçûn çêbibe.

Çavdêrîkirin û Kêmkirina Têkeliyên Sîyanûrê yên Bermayî

Pabendbûna rêziknameyan çavdêriya domdar û bi çareseriya bilind a konsantrasyonên sîyanûrê yên mayî di rijandina pulp û bermayiyên bermayiyan de hewce dike. Pîvandina konsantrasyonê ya di rêza rastîn de bi teknolojiyên wekîPîvana konsantrasyona ultrasonîk a Lonnmeterû cîhazên bazirganî yên ku amperometriya danûstandina lîgandê bikar tînin, analîzek rastîn a sîyanûra azad û cureyên sîyanûra WAD di nav herikên lekaşata zêr de gengaz dikin.

Ev sîsteman piştgirî dikin:

  • Kontrola dozaja sîyanûrê ya otomatîk, kêmkirina karanîna zêde ya reagentan di heman demê de parastina karîgeriya vegerandina zêr.
  • Entegrasyona rasterast bi pêvajoyên tunekirina siyanûrê re, rêveberiya hişk a standardên berdanê û destûrên jîngehê hêzdar dike.
  • Veguhestina daneyên ji dûr ve ji bo operasyonên madenê yên belavkirî, zêdekirina berfirehiya cihî-demkî û berpirsiyariya operasyonel.

Çavdêriya berdewam li sînorên tespîtkirinê yên bi qasî 10 ppb dihêle ku operator pêdiviyên ewlehiyê yên neteweyî û navneteweyî yên hişk bicîh bînin. Sîstemên otomatîk xeletiyên nimûnegirtina destan kêm dikin, çerxên bersiva daneyan kurt dikin, û demên hûrgulî ji bo destwerdanên sererastkirinê di têkçûnên pêvajoyê de peyda dikin.

Kêmkirina Şopa Ekolojîk Dema ku Bandora Pêvajoyê Diparêze

Ji bo hevsengkirina vegerandina zêr li hember bandorên jîngehê ji çavdêriya rûtîn bêtir hewce dike. Teknolojiyên pêşkeftî yên vegerandina siyanûrê destûrê didin ji nû ve bikaranîna siyanûrê di pêvajoya derxistina zêr de, rasterast hem hilberîna bermayiyên jehrîn û hem jî lêçûnên xebitandinê kêm dike, di heman demê de rêjeyên vegerandina zêr ên hedef diparêze. Pejirandina van pergalan şopa jîngehê kêm dike û operasyonan bi standardên domdariya gerdûnî re li hev dike.

Di heman demê de, deverên madenê zêr her ku diçe reagentên alternatîf ên derxistina zêr û rêbazên derxistina zêr ên bêsiyanûr diceribînin, di nav de tîyosulfat, glîsîn, an vebijarkên biyolojîk ên dostane yên jîngehê. Li cihên ku siyanûr neçar e, pîvandina dendika derxistina zêr û analîza rastîn a konsantrasyona derxistina pelpa zêr piştgirîya karanîna çêtirîn a reagentan dike, doza pêwîst kêm dike û jehrîbûna bermayiyan kêm dike.

Rêbazên nûjen, wek kêmkirina biraştinê û veqetandina magnetîkî di pêvajoya bermayiyan de, girêdayîbûna zêdetir bi siyanûrê kêm dikin û rê didin vegerandina berfirehtir a metalên hêja ji herikînên bermayiyan. Pêkanînên çêtirîn ên cihê girîngiyê didin sêwirana tesîsê ya xurt, pabendbûna qanûnî, û tevlêbûna civakê da ku berdanên qezayî kêm bikin û rêveberiya adapteyî û agahdar a rîskê di tevahiya jiyana madenê de misoger bikin.

Lêkolînên ji welatên wekî Kenya û Awistralyayê nîşan didin ku sepandina domdar a van pratîkan xetereyên ekolojîk ên bi rijandina siyanûrê ve girêdayî bi girîngî kêm dike, hetta di bin şert û mercên dijwar ên rêziknameyî an xebitandinê de jî.

Di dawiyê de, rêveberiya jîngehê di rijandina zêr bi siyanûrê de tevlîheviyek ji hişkbûna teknîkî di detoksîfîkasyona rijandinê, çavdêriya hişk a konsantrasyonê, û baştirîn pratîkên pîşesaziyê ji bo kontrolkirina bermayiyan û pêvajoyê hewce dike. Ev nêzîkatiya yekgirtî ewlehiya giştî û ekolojîk di heman demê de vegerandina zêr a bi bandor misoger dike.

Nûjeniyên di Derxistina Zêr a Bê Siyanûr de

Rêbazên derxistina zêr ên bê sîyanûr ên nû derdikevin pêş, ji ber ku pîşesaziya madenê li alternatîfên ewletir û domdartir ji bo pêvajoya derxistina zêr a bi sîyanûra kevneşopî digere. Ev teknolojî fikarên girîng ên li ser qirêjbûna jîngehê, ewlehiya karkeran û lîsansa civakî çareser dikin, di heman demê de sînorên teknîkî yên vejandina zêr berfireh dikin.

Leakirina Tiosulfate

Derxistina tîyosulfatê bûye pêvajoyek pêşeng a bê siyanûr, ku rê li ber derxistina zêr ji kanzayên refrakterî digire ku rê li ber derxistina zîrê ya kevneşopî ya bi siyanûrê digire. Rêjeyên vegerandina zêr dikarin ji bo konsantreyên tevlihev û sulfîd-bilind bigihîjin heta %87 - nemaze dema ku îyonên amonyak û sifir wekî katalîzator hene. Lêzêdeker, wekî fosfata dihîdrojen a amonyûmê, berheman zêde dikin û karanîna reaktîfan kêm dikin, hem lêçûn û hem jî şopa jîngehê kêm dikin. Magnetîzekirina lîksîvîantê sifir-amonyak-tîyosulfatê karîgeriya derdanê bêtir zêde dike, rêjeyên hilweşandinê û naveroka oksîjenê baştir dike, di encamê de derxistina zêr bi qasî %4,74 zêdetir dibe li gorî pergalên ne-magnetîzekirî. Lêbelê, vegerandin dibe ku ji bo hin kanzayên ducar refrakterî sînordar bimîne ku zêr bi mîneralan ve bi tundî hatiye dorpêçkirin, ku girîngiya mîneralojiya kanzayê ji bo hilbijartina pêvajoyê destnîşan dike.

Leakirina Glîsînê

Glîsîn - asîdek amînî ya xwezayî û biyodegradable - di heman demê de wekî lekeyantek bi bandor ji bo zêr jî kar dike. Pêvajoyên lekeyankirina glîsînê hilbijarîbûnek bilind û jehrîbûnek kêm peyda dikin, bi rêjeyên derxistina zêr ên belgekirî ku li ser hin kanzayên pileya nizm û dûmanan ji% 90 derbas dibin dema ku bi lêzêdekirinan wekî îyonên sifir û pêş-dermankirinan têne zêdekirin. Teknolojî ji bo profîla xwe ya ewlehiyê ya çêtir û xetera herî kêm ji bo ax û avê, li gorî lekeyankirina siyanûrê, tê nas kirin. Digel vê yekê, tevliheviya operasyonel û lêçûnên reagentan, û her weha hewcedariyên çêtirkirina taybetî yên madenê, dibe ku astengiyên pejirandinê derxînin holê. Lêkolînên dozên pîşesaziyê li Avusturalya û Kanadayê hem gengaziya teknîkî û hem jî aborî nîşan didin, lê pêkanîn bi analîza berfireh a konsantrasyona lekeyankirina pulpê, çavdêriya pêvajoyê ya xurt, û adapteyîbûna bi xwarina taybetî ya madenê ve girêdayî ye.

Derxistina Klorîd û Halogenê

Teknîkên rijandinê yên li ser bingeha klorîd û halojenên din alternatîfên balkêş ji bo kanên agirnegir û bermayiyên kevn pêşkêş dikin, û senaryoyên ku rijandina siyanûrê ji bo derxistina zêr ji hêla kapsulkirina mîneralan an sînorên rêziknameyê ve dijwar dibe çareser dikin. Rijandina komî bi oksîdantên wekî sodyûm hîpoklorît û asîda hîdroklorîk dikare vegerandina zêr ji bermayiyên agirnegir ji% 40 zêdetir baştir bike. Ev pêvajo di bin şert û mercên asîdî de dixebitin û çêtirîn bi pêşdermankirinên wekî biyo-oksîdasyon an oksîdasyona zextê re têne hevber kirin da ku zêrê ku di avahiyên mîneral ên seretayî de peyda nabe vekin. Pirsgirêkên operasyonel ewlehiya destwerdana reagentan û rêveberiya aramiya kîmyewî di tevahiya pêvajoyê de vedihewîne. Nirxandinên çerxa jiyanê potansiyela germbûna gerdûnî ya kêmtir li gorî pelên herikîna siyanûrê yên kevneşopî nîşan didin, lê di heman demê de hewcedariya protokolên operasyonel ên hişk jî ronî dikin.

Rêbazên Pêşketî yên Li ser Reagentan

Lêkolînên dawî reagentên nûjen ên ku armanc dikin derxistina zêr a bijartî, bilez û bibandor ronî dikin. Sîstemên li ser bingeha sodyûm siyanatê, dema ku bi sodyûm hîdroksîd û sodyûm ferrosiyanîd di germahiyên bilind de têne hilberandin, rêjeyên rijandinê di konsantreyan de %87.56 û di vezîvirandina bermayiyên elektronîkî de ji %90 zêdetir nîşan didin. Bandor û bijartîbûn bi sodyûm îzosiyanatê wekî cureya çalak ve girêdayî ye. Pêvajoya CLEVR, ku sodyûm hîpoklorît an hîpobromît di pergalek girtî û asîdî de bikar tîne, di nav çend demjimêran de ji %95 zêdetir hilberîna zêr bi dest dixe, li gorî zêdetirî 36 demjimêran ji bo siyanîdasyona klasîk. Ev rêbaz bermayiyên bêbandor çêdike û bi tevahî bermayiyên xeternak û golên bermayiyan ji holê radike, ku wê ji bo deverên ku dermankirin û avêtina siyanîdê pirsgirêk e balkêş dike.

Teknîkek kîmyewî ya tandem ku hilberîna asîda hîdroîyodîk a di cîh de bikar tîne, ji bo helandina zêr ji katalîzatorên xerckirî, nemaze ji herikîna bermayiyên pîşesaziyê, bi bermayiyên reaktîf ên kêmkirî û guncanbûnek aborî ya bihêz, pêşketinên din pêşkêş dike. Ev rêbaz nîşan didin ku, bi şert û mercên çêtirînkirî û kontrola pêvajoyê ya rast-dem - wekî bikaranîna teknîkên pîvandina konsantrasyona siyanûra azad û pîvandina dendika pêşkeftî ya lîşata zêr - rêbazên bê siyanûr dikarin hem di warê karîgerî û hem jî di performansa jîngehê de bi siyanûrê re reqabetê bikin an jî ji wan derbas bibin.

Analîza Berawirdî

Karîgeriya Pêvajoyê:Pêvajoyên bêsiyanûr ên wekî rijandina tîosulfata magnetîzekirî û hîpoklorît, xwedî kînetîk û berhemên derxistinê ne ku nêzîkî yên pêvajoya rijandina siyanûra zêr dibin, an jî di hin serîlêdanan de ji wan derbas dibin. Sîstemên glîsînê ji bo hin kanzayan berhemên reqabetê jî peyda dikin.

Ewlekarî:Rêbazên bê sîyanûr rîskên jehrîbûna tûj ên bi rêjeya sîyanûra mayî di lekeya zêr de bi awayekî pratîkî ji holê radikin. Jîngehên xebatê baştir dibin, û profîla rîska ji bo karanîna kîmyewî bi girîngî kêm dibe. Lêbelê, baldariya li ser oksîdan û halojenan girîng dimîne.

Bandora Jîngehê:Derxistina bê sîyanûr bermayiyên kêmtir xeternak çêdike, dermankirin û avêtina derzê hêsan dike, û bandorên li ser av û axê kêm dike. Nirxandina çerxa jiyanê başbûnek girîng li gorî dorhêlên sîyanûr piştrast dike, ku pergalên bermayiyên çerxa girtî û ne-jehrîn wekî performansên herî baş in.

Hilbijartina alternatîfa herî baş a rijandina zêr a jîngehparêz bi taybetmendiyên madenê, kontrolên jîngehê yên herêmî û amadekariya operasyonê ve girêdayî ye. Amûrên çavdêriyê yên pêşkeftî, wekî pîvana konsantrasyonê ya ultrasonîk a Lonnmeter ji bo pîvandina siyanûrê, ji bo hemî rêyên pêvajoyê girîng dimînin, kînetîkên rijandinê yên rast di siyanûrkirina zêr de - çi siyanûr hebe çi nebe - misoger dikin û operasyonên derxistina zêr ên bihêz û adapteyî piştgirî dikin.

Pirsên Pir tên Pirsîn

Girîngiya pîvandina rêjeya siyanûra azad di pêvajoya derxistina zêrê siyanûr de çi ye?
Pîvandina rast a rêjeya siyanûra azad ji bo karîgeriya pêvajoya derxistina siyanûra zêr girîng e. Siyanûra azad beşa kîmyewî ya çalak temsîl dike ku ji bo çêkirina kompleksên zêr-siyanûrê peyda dibe, ku dihêle zêr di çareseriyê de ji bo derxistinê bihele. Kêmasiya siyanûra azad dikare rêjeya helandina zêr kêm bike, û berhema giştî kêm bike; zêdebûna siyanûrê dibe sedema xerckirina reagentê ya bêserûber û xetera qirêjbûna jîngehê û lêçûna pêvajoyê zêde dike. Analîzkerên serhêl ên otomatîk, berevajî tîtrîasyona destî, çavdêriya rast-dem pêşkêş dikin ku destûrê dide kontrola dînamîk a dozaja siyanûrê û piştgirî dide pabendbûna bi standardên derxistina hişk. Ev pratîk bermahiyên kîmyewî kêm dikin û ewlehiya xebitandinê xurt dikin, wekî ku di lêkolînan de tê xuyang kirin ku tê de rêjeya siyanûra azad a çêtirîn li dora 600 ppm vegerandina zêr bi kêmkirina barê jîngehê zêde dike.

Tîrbûna lehate çawa bandorê li ser karîgeriya şuştina siyanûra zêr dike?
Tîrbûna lûleyê (an jî pulpê) rasterast bandorê li veguhastina girseyî, tevlihevkirin û hebûna siyanûr û oksîjenê ji bo helandina zêr dike. Tîrbûna bi rêkûpêk birêvebirî têkiliya perçeyên zêr bi reagentan re baştir dike û kînetîka rijandinê çêtir dike. Mînakî, kêmkirina tîrbûna pulpê dikare bi hêsankirina tevlihevkirin û têkiliya reagentan vegerandina zêr zêde bike, lê tîrbûna pir zêde dikare tevlihevkirinê xirab bike û xerckirina siyanûrê zêde bike. Sererastkirina tîrbûna pulpê, digel faktorên wekî pH û germahiyê, dikare rêjeyên derxistina zêr bi girîngî zêde bike û dema rijandinê kêm bike, nemaze ji bo madenên pileya nizm. Ceribandinan nîşan daye ku hevsengiya rast di navbera rêjeya hişk-şilek û ajanên rijandina alîkar ên tevlihev de dikare xerckirina siyanûrê nîvî bike di heman demê de karîgeriya hin celebên madenê du qat bike.

Feydeyên bikaranîna Pîvana Konsantrasyonê ya Ultrasonîk a Lonnmeter di çavdêriya konsantrasyona rijandina pulpê de çi ne?
Pîvana Konsantrasyonê ya Ultrasonîk a Lonnmeter çavdêriya ne-dagirker û rast-dem a konsantrasyon û tîrbûna şîrîta pulpê peyda dike. Sêwirana wê ya ultrasonîk a ne-nukleerî ya bi kelepçekirinê têkiliya rasterast bi şîrîtên xeternak dûr dixe, xetereyên rijandinê ji holê radike û ewlehiyê, nemaze di hawîrdorên korozîf de, baştir dike. Amûr rastbûna pîvandinê di nav 0,3% de peyda dike û bi pergalên kontrola pêvajoya PLC/DCS re ji bo otomasyona domdar bêkêmasî entegre dibe. Operator dikarin karanîna reagentan çêtir bikin û dozê tavilê rast bikin da ku vegerandina zêr a stabîl biparêzin. Avakirina bê lênêrîn û materyalên domdar û li hember korozyonê berxwedêr ên pîvanê ji bo şert û mercên dijwar ên madenê guncan in û pêbaweriya demdirêj piştgirî dikin. Di sepanên ji şûştina siyanûra zêr bigire heya hilberîna cama avê de, bersiva rast-dem a Lonnmeter aramiya pêvajoyê zêde dike, bermahiyê kêm dike û beşdarî pabendbûna rêziknameyî dibe.

Ma bêyî bikaranîna siyanûrê dikare zêr were derxistin?
Belê, rêbazên alternatîf ên rijandina zêr ên bê sîyanûr hene. Teknîkên ku reaktîfên tîyosulfat, sîstemên klorîd, glîsîn, asîda trîkloroisîyanurîk û sodyûm sîyanat bikar tînin, rêjeyên vegerandina zêr pir caran ji %87-90 derbas dibin nîşan dane. Ev rêbaz ne-jehrîn in, ji nû ve têne bikar anîn, û her weha ji bo madenan û bermayiyên elektronîkî jî bi bandor in. Pejirandina wan bi mîneralojiya madenan, lêçûn, tevliheviya pêvajoyê û rêziknameyên herêmî ve girêdayî ye. Pêkanîn diguhere: hin proje, mîna REVIVE SSMB, domdarî û bandorkeriyek bilind nîşan didin, lê yên din bi pirsgirêkên operasyonel û civakî re rû bi rû dimînin. Her çend rêbazên bê sîyanûr avantajên jîngehê pêşkêş dikin û standardên ewlehiyê yên hişktir bicîh tînin jî, gengaziya wan ji bo hilberandina di asta pîşesaziyê de divê lêçûnên reaktîfan û lihevhatina bi binesaziya heyî re li ber çavan bigire.

Çima di dema pêvajoya derxistina zêr û piştî wê de girîng e ku rêjeya siyanûra mayî were kontrol kirin?
Kontrolkirina rêjeya sîyanûra mayî ji bo parastina jîngehê û ewlehiya mirovan pir girîng e. Sîyanûra mayî di lehiyê de xetereyên jehrîbûna akût çêdike û divê li gorî rêziknameyên navneteweyî yên derxistinê were rêvebirin. Teknîkên wekî oksîdasyona kîmyewî, hilweşîna biyolojîk bi mîkrobên taybetî, adsorpsiyona li ser karbona çalakkirî, û fotokatalîz têne bikar anîn da ku asta sîyanûr berî berdana avên madenî kêm bikin. Kontrola rast di dema derxistinê de vegerandina zêr herî zêde dike û mîqdara sîyanûra mayî kêm dike, û daxwazên dermankirina jêrîn kêm dike. Nelihevhatina bi vê yekê re dibe sedema gemarîbûn û xetereyên potansiyel ên tenduristiyê ji bo nifûs û ekosîstemên nêzîk. Rêveberiya sîyanûra berpirsiyar bi pratîkên çêtirîn re li hev dike da ku destkeftiyên aborî bi rêveberiya ekolojîk re hevseng bike û piştgiriyê dide destûra civakî ya operasyona madenê.

 


Dema weşandinê: 26ê Mijdarê-2025