اندازه‌گیری ویسکوزیته در زمان واقعی در بازیابی حرارتی

تأثیر پارامترهای بخار

خواص بخار، محور تکنیک‌های مؤثر کاهش ویسکوزیته نفت سنگین هستند. دما، فشار و نرخ تزریق، متغیرهای کنترل اصلی هستند.

• دمای بخار:دماهای بالاتر (معمولاً بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ درجه سانتیگراد) برهمکنش‌های مولکولی را به‌طور کامل‌تری مختل می‌کنند و کاهش ویسکوزیته را تسریع می‌کنند. در شرایط بخار نزدیک به بحرانی، آکواترمولیز یا کراکینگ زیر بحرانی، مولکول‌های پیچیده را بیشتر تجزیه می‌کند و گاهی اوقات از طریق بازآرایی مولکولی و خروج گاز، منجر به کاهش دائمی ویسکوزیته می‌شود.
• فشار بخار:فشارهای تزریق بالا، نفوذ بخار و انتقال حرارت یکنواخت درون مخزن را افزایش می‌دهد، جابجایی نفت را بهبود می‌بخشد و خطرات اتلاف گرما و کانالیزه شدن را کاهش می‌دهد. تنظیم فشار بین چاه‌های تولیدکننده و تزریق‌کننده می‌تواند توزیع بخار را به دقت تنظیم کرده و از نفوذ زودهنگام جلوگیری کند.
• نرخ تزریق:نرخ‌های تزریق بخار کارآمد، مانند نرخ‌های تزریق بیش از ۷۰۰ بشکه در روز در فرآیندهای SAGD، مستقیماً با ضرایب بازیافت نهایی بالاتر نفت (تا ۵۲-۵۳٪) مرتبط هستند. برعکس، نرخ‌های ناکافی، جابجایی و توزیع گرما را محدود می‌کنند و منجر به بسیج کمتر به کمک بخار می‌شوند.

مصرف بخار باید بهینه شود تا بین هزینه‌های عملیاتی، بهره‌وری انرژی و راندمان بازیابی نفت تعادل برقرار شود. مدل‌های تحلیلی و شبیه‌سازی - از جمله بسته‌های شبیه‌سازی مخزن - به اپراتورها اجازه می‌دهند تا نسبت‌های بهینه بخار-نفت (SOR) را برای حداکثر خروجی تعیین کنند. این معادلات، پروفیل‌های ویسکوزیته-دما، آنتالپی بخار و تحرک سیال را در نظر می‌گیرند تا برنامه‌های تزریق را بهینه کرده و مصرف آب و سوخت را محدود کنند.

بهینه‌سازی پارامترهای بخار از کنترل کلی فرآیند در بازیابی حرارتی نفت سنگین، به ویژه برای تکنیک‌هایی مانند تخلیه ثقلی به کمک بخار (SAGD) و تحریک بخار چرخه‌ای (CSS) جدایی‌ناپذیر است. این روش‌ها هنگامی که با بهینه‌سازی دوز مؤثر امولسیفایر و اندازه‌گیری مداوم ویسکوزیته در زمان واقعی ترکیب می‌شوند، ستون فقرات روش‌های ازدیاد برداشت نفت در تولید نفت سنگین معاصر را تشکیل می‌دهند.

فناوری‌های اندازه‌گیری ویسکوزیته در لحظه

اصول و رویکردهای اندازه‌گیری

در بازیافت حرارتی نفت سنگین،ویسکومترهای درون خطیبرای دستیابی به کنترل دقیق بر روی ... بسیار مهم هستند.فرآیند امولسیون سازی روغنو بهینه‌سازی راندمان بازیابی نفت. ویسکومترهای درون خطی مستقیماً جریان و رفتار تغییر شکل مخلوط‌های سنگین امولسیفایر نفت را هنگام عبور از خطوط لوله و تجهیزات فرآوری اندازه‌گیری می‌کنند. این امر امکان نظارت مداوم و بلادرنگ را بدون نیاز به نمونه‌برداری دستی فراهم می‌کند، که می‌تواند کند و نمایانگر شرایط فرآیند زنده نباشد.

یکی از فناوری‌های پرکاربرد، ویسکومتر اولتراسونیک است. این فناوری با ارسال امواج اولتراسونیک از طریق مخلوط روغن-امولسیفایر و اندازه‌گیری برهمکنش موج با محیط عمل می‌کند - که حتی در دما و نرخ جریان متغیر، قرائت‌های ویسکوزیته دقیق و سریعی را ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، یک سلول اولتراسونیک با مبدل‌های پیزوالکتریک، اندازه‌گیری ویسکوزیته با دقت بالا را در مخلوط‌هایی که حاوی حداکثر 40٪ آب هستند، ارائه می‌دهد و هم از نظارت بر پایداری امولسیون و هم از واکنش سریع و مبتنی بر داده به نوسانات فرآیند پشتیبانی می‌کند. این رویکرد به ویژه برای عملیات بازیابی حرارتی نفت، که در آن ویسکوزیته به صورت پویا با دما و دوز مواد شیمیایی تغییر می‌کند، مناسب است. دقت و به موقع بودن این اندازه‌گیری‌ها مستقیماً از تکنیک‌های کاهش ویسکوزیته نفت سنگین پشتیبانی می‌کند و پارامترهایی مانند نرخ تزریق بخار و دوز امولسیفایر را برای حفظ سیالیت پایدار محیط و به حداقل رساندن مصرف بخار بهینه می‌کند.

محل قرارگیری سنسور یک عامل تعیین کننده است. ویسکومترها و رئومترهای درون خطی باید در نقاط استراتژیک نصب شوند:

• سرچاه: برای ردیابی اثرات فوری کاهش ویسکوزیته امولسیون‌سازی سرچاهی.
• بخش‌های خط لوله: برای تشخیص تغییرات موضعی ناشی از دوز امولسیفایر یا گرادیان دما.
• واحدهای پیش و پس از پردازش: به اپراتورها اجازه می‌دهد تا تأثیر تزریق بخار یا سایر روش‌های افزایش بازیافت نفت را ارزیابی کنند.

چارچوب‌های تحلیلی پیشرفته از مدل‌سازی سیستم و معیارهای بهینه برای تعیین محل قرارگیری استفاده می‌کنند و تضمین می‌کنند که حسگرها در جایی که بیشترین تغییرپذیری عملیاتی وجود دارد، داده‌های کاربردی ارائه می‌دهند. در شبکه‌های خطوط لوله چرخه‌ای یا پیچیده، الگوریتم‌های مقیاس‌پذیر جایگذاری مبتنی بر نمودار و تجزیه و تحلیل سیستم غیرخطی، پوشش جامعی را برای پروفایل دقیق ویسکوزیته تضمین می‌کنند.

داده‌های ویسکوزیته پس از ثبت، به‌طور مداوم به سیستم‌های نظارتی مانند SCADA (کنترل نظارتی و اکتساب داده‌ها) و APC (کنترل پیشرفته فرآیند) ارسال می‌شوند. این پلتفرم‌ها اطلاعات را از حسگرهای درون‌خطی جمع‌آوری کرده و آن را با عناصر کنترل تولید و پایگاه‌های داده تاریخچه فرآیند ادغام می‌کنند. پروتکل‌های باز، از جمله OPC-UA و RESTful APIها، داده‌ها را در لایه‌ها و سیستم‌های مختلف همگام‌سازی می‌کنند و توزیع و تجسم یکپارچه را در سراسر عملیات میدانی تضمین می‌کنند.

جمع‌آوری داده‌ها و بازخورد فرآیند

کسب داده‌های ویسکوزیته در لحظه، سنگ بنای بازخورد فرآیند در بازیابی نفت به روش حرارتی است. با اتصال مستقیم خروجی‌های حسگر به سیستم‌های کنترل، اپراتورها می‌توانند متغیرهای کلیدی فرآیند را تقریباً در لحظه تنظیم کنند.

کنترل حلقه بستهاهرم‌هااندازه‌گیری ویسکوزیتهبرای تنظیم دقیق دوز امولسیفایر. طرح‌های کنترل‌کننده هوشمند - از حلقه‌های PID قوی گرفته تا منطق فازی تطبیقی ​​و معماری‌های هیبریدی - نرخ تزریق مواد شیمیایی را تعدیل می‌کنند تا ویسکوزیته بهینه را برای انتقال از طریق خط لوله حفظ کنند، در حالی که از استفاده بیش از حد از مواد شیمیایی گران‌قیمت جلوگیری می‌کنند. به عنوان مثال، اگر ویسکوزیته افزایش یابد - که نشان‌دهنده امولسیون‌سازی ناکافی است - کنترل‌کننده‌ها به طور خودکار میزان تزریق امولسیفایر را افزایش می‌دهند. اگر از مقدار هدف کمتر شود، دوز کاهش می‌یابد. این سطح بازخورد به ویژه در تخلیه ثقلی به کمک بخار (SAGD) و سیلاب‌زنی بخار برای نفت سنگین بسیار مهم است، جایی که بهینه‌سازی مصرف بخار و پایداری سرچاه بسیار مهم است.

نظارت مداوم بر ویسکوزیته برای جلوگیری از انسداد خطوط لوله بسیار مهم است. روغن با ویسکوزیته بالا یا امولسیون‌های ناپایدار می‌توانند باعث مقاومت در برابر جریان شوند و خطر رسوب و گرفتگی را افزایش دهند. با حفظ پروفایل ویسکوزیته به‌روز شده در سراسر سیستم تولید، می‌توان با نزدیک شدن به آستانه‌ها، آلارم‌ها یا اقدامات کاهش خودکار را فعال کرد. ادغام با SCADA و تاریخچه‌های فرآیند، تجزیه و تحلیل بلندمدت را امکان‌پذیر می‌کند - همبستگی روند ویسکوزیته با حوادث انسداد، عملکرد تزریق بخار یا شروع چالش‌های جداسازی امولسیون.

در حوزه‌های بازیابی حرارتی، پلتفرم‌های پیشرفته یکپارچه‌سازی داده‌ها تضمین می‌کنند که مقادیر ویسکوزیته، معیارهای مجزایی نباشند، بلکه با داده‌های نرخ جریان، دما و فشار ترکیب شوند. این موارد امکان تنظیمات پیش‌بینی‌کننده مدل - مانند تنظیم تزریق بخار پویا یا بهینه‌سازی فرآیند جداسازی امولسیون - را فراهم می‌کنند که منجر به بهبود راندمان بازیابی نفت و پایداری فرآیند می‌شود.

نمونه‌هایی از بهینه‌سازی مبتنی بر بازخورد:

• اگر ویسکومترهای درون خطی در طول تزریق بخار، افزایش ویسکوزیته را تشخیص دهند، سیستم می‌تواند دوز امولسیفایر را افزایش داده یا پارامترهای بخار را تنظیم کند و نفت سنگین را در محدوده مشخصات جریان هدف نگه دارد.
• اگر حسگرهای پایین‌دستی پس از تغییر عملیاتی، ویسکوزیته کاهش‌یافته‌ای را نشان دهند، می‌توان مواد شیمیایی امولسیون‌زدایی را به حداقل رساند و بدون کاهش عملکرد جداسازی، هزینه‌ها را کاهش داد.
• تجزیه و تحلیل یکپارچه تاریخچه، نوسانات ویسکوزیته را با گزارش‌های تعمیر و نگهداری مرتبط می‌کند تا مشکلات پمپ یا فرآیند را مشخص کند.

این رویکردِ بلادرنگ و مبتنی بر بازخورد، هم پیشگیری فوری از مشکلات تضمین جریان - مانند انسداد خط لوله - و هم بهینه‌سازی بلندمدت بازیابی حرارتی نفت سنگین را پشتیبانی می‌کند. این رویکرد، اقدامات عملیاتی را با نیازهای فرآیند همسو می‌کند تا تولید نفت کارآمد، قابل اعتماد و مقرون‌به‌صرفه را حفظ کند.

استراتژی‌های بهینه‌سازی فرآیند امولسیون‌سازی

تضمین جریان و جلوگیری از انسداد

حفظ سیالیت پایدار امولسیون‌های نفت سنگین در خطوط لوله و چاه‌ها برای بازیابی حرارتی کارآمد نفت ضروری است. امولسیون‌سازی، نفت سنگین چسبناک را به سیالات قابل حمل تبدیل می‌کند، اما پایداری باید با دقت مدیریت شود تا از انسداد جلوگیری شود. افزایش ناگهانی ویسکوزیته ناشی از تغییرات دما، دوز نادرست امولسیفایر یا نسبت‌های پیش‌بینی نشده آب به نفت می‌تواند به سرعت منجر به فازهای ژل مانند و توقف جریان، به ویژه در هنگام تزریق بخار برای نفت سنگین، شود.

تضمین جریان شامل استراتژی‌های پیشگیرانه و واکنشی است:

• نظارت مداوم بر ویسکوزیتهسیستم‌های اندازه‌گیری بلادرنگ، مانند ویسکومترهای مویین سینماتیک خودکار که با بینایی کامپیوتر جفت شده‌اند، بازخورد فوری ویسکوزیته ارائه می‌دهند. این سیستم‌ها انحرافات را به محض وقوع تشخیص می‌دهند و اپراتورها را قادر می‌سازند تا مداخله کنند - دما، سرعت جریان یا غلظت امولسیفایر را تنظیم کنند تا از ایجاد انسداد یا رسوبات مومی جلوگیری شود.
• تنظیمات سریع فرآیندادغام داده‌های حسگر با سیستم‌های کنترل، امکان تغییرات خودکار یا تحت هدایت اپراتور در پارامترهای فرآیند را فراهم می‌کند. به عنوان مثال، می‌توان به افزایش دوز سورفکتانت در صورت تشخیص افزایش ویسکوزیته یا تغییر شرایط تزریق بخار برای تثبیت رئولوژی امولسیون اشاره کرد.
• مداخلات فیزیکی و گرمایش خط لولهدر برخی عملیات، گرمایش مستقیم خط لوله یا گرمایش الکتریکی، روش‌های شیمیایی را برای بازیابی موقت سیالیت، به ویژه در مواقع سرد شدن هوا یا خاموشی‌های غیرمنتظره تجهیزات، تکمیل می‌کند.

یک رویکرد چندوجهی که داده‌های ویسکوزیته در لحظه و مداخلات انعطاف‌پذیر را ترکیب می‌کند، خطر وقفه‌های جریان در طول فرآیند امولسیون‌سازی روغن را به حداقل می‌رساند.

متعادل کردن راندمان بازیافت نفت و مصرف بخار

دستیابی به تعادل بهینه بین راندمان بازیابی نفت و مصرف بخار، برای بازیابی حرارتی مؤثر نفت سنگین، امری اساسی است. کاهش ویسکوزیته از طریق امولسیون‌سازی سر چاه، به نفت سنگین اجازه می‌دهد تا آزادانه‌تر جریان یابد و انتشار عمیق‌تر بخار در مخازن را ممکن می‌سازد. با این حال، استفاده بیش از حد از امولسیفایر می‌تواند امولسیون‌های بسیار پایداری ایجاد کند که مراحل جداسازی بعدی را پیچیده کرده و هزینه‌های عملیاتی را افزایش می‌دهد.

اهرم‌های کلیدی بهینه‌سازی عبارتند از:

• کنترل ویسکوزیته در لحظهاستفاده از داده‌های فرآیندی زنده برای حفظ ویسکوزیته در محدوده هدف - به اندازه کافی بالا برای حفظ پتانسیل جداسازی، اما به اندازه کافی پایین برای بالابردن و انتقال کارآمد محصول. مدل‌سازی پروکسی و آزمایش‌های میدانی، مزیت تنظیم دوز امولسیفایر در حین کار را برای تطبیق با تغییرات دما و نرخ تولید تأیید کرده‌اند.
• بهینه‌سازی دوز امولسیفایرمطالعات آزمایشگاهی و موارد میدانی نشان می‌دهند که دوز دقیق امولسیفایر، هم حجم بخار مورد نیاز برای بازیابی حرارتی نفت و هم عملیات شیمیایی پس از بازیابی را کاهش می‌دهد. افزودن هدفمند، استفاده غیرضروری از سورفکتانت را به حداقل می‌رساند، هزینه‌ها را کاهش می‌دهد و بار زیست‌محیطی را کاهش می‌دهد و در عین حال بازده نفت سنگین را به حداکثر می‌رساند.
• تزریق همزمان بخار و حلالتزریق بخار با حلال‌های مناسب، ویسکوزیته نفت سنگین را بیشتر کاهش داده و راندمان جاروب را افزایش می‌دهد. موارد میدانی، مانند موارد موجود در میادین نفتی کربناته، کاهش مصرف بخار و بهبود خروجی نفت را نشان داده‌اند - که مستقیماً بهینه‌سازی فرآیند را به دستاوردهای عملیاتی و زیست‌محیطی مرتبط می‌کند.

یک سناریوی توضیحی: در یک میدان نفتی سنگین بالغ، اپراتورها از ویسکومتری بلادرنگ و کنترل دینامیکی تزریق امولسیفایر برای حفظ مداوم ویسکوزیته امولسیون بین ۲۰۰ تا ۳۲۰ میلی‌پاسکال بر ثانیه استفاده کردند. در نتیجه، نرخ تزریق بخار ۸ تا ۱۲ درصد کاهش یافت، بدون اینکه از میزان بازیافت نفت کاسته شود.

ادغام با فرآیندهای جداسازی امولسیون

تولید مؤثر نفت سنگین نیازمند مدیریت تشکیل و متعاقباً شکستن امولسیون‌ها برای جداسازی نفت و آب است. ادغام بین امولسیون‌سازی برای تحرک و جداسازی امولسیون برای پردازش، کارایی کلی سیستم و کیفیت محصول را تضمین می‌کند.

مراحل مدیریت یکپارچه:

• هماهنگی امولسیون‌سازی و امولسیون‌زداییمشخصات شیمیایی امولسیفایرهای مورد استفاده برای کاهش ویسکوزیته می‌تواند بر عملکرد دمولسیفایر در پایین‌دست تأثیر بگذارد. انتخاب دقیق و بهینه‌سازی دوز - امولسیفایرهایی که بعداً می‌توانند خنثی شوند یا توسط مواد شیمیایی دمولسیفایر جایگزین شوند - جداسازی نفت-آب پس از بازیابی را ساده می‌کند.
• روش‌های پیشرفته جداسازی امولسیونفناوری‌های نوظهور مانند نانوذرات واکنش‌پذیر، ترکیبات هم افزایی دمولسیفایر (مثلاً بسته BDTXI) و جداکننده‌های مکانیکی تخصصی (دستگاه‌های مماس کروی دوگانه) کارایی و سرعت جداسازی آب را افزایش می‌دهند. به عنوان مثال، نانوذرات TiO₂ در آزمایش‌های اخیر به راندمان دمولسیفایر تا 90٪ دست یافته‌اند؛ یک دستگاه دمولسیفایر با طراحی خوب، جداسازی را فراتر از روش‌های استاندارد بهبود بخشیده است.
• کنترل سیستماتیک انتقالادغام دقیق نظارت بر ویسکوزیته با دوز خودکار امولسیفایرها و دمولسیفایرها، اپراتورها را قادر می‌سازد تا از افزایش تحرک به جداسازی پایدار گذار کنند. این هماهنگی، توان عملیاتی بهینه را حفظ کرده و خطر تنگناهای فرآیند را به حداقل می‌رساند، به خصوص در سناریوهای کاهش آب بالا یا زمانی که تغییرات سریع در رژیم جریان در طول تخلیه ثقلی با کمک بخار رخ می‌دهد.

از نظر عملیاتی، سیستم‌های بازیابی نفت سنگین بهینه‌شده، خواص امولسیون را از طریق تجزیه و تحلیل‌های بلادرنگ رصد می‌کنند و هر دو مرحله امولسیون‌سازی و جداسازی را برای برآورده کردن نیازهای متغیر تولید و جداسازی تنظیم می‌کنند - تضمین جریان قوی، بهینه‌سازی مصرف بخار و راندمان بالای بازیابی نفت در یک چارچوب بازیابی نفت با افزایش دما.

تأثیر بر عملیات میدان نفتی و معیارهای بازیابی

بهبود راندمان بازیابی نفت

اندازه‌گیری ویسکوزیته در لحظه و تکنیک‌های دقیق کاهش ویسکوزیته، نقش حیاتی در افزایش راندمان بازیابی نفت در بازیافت حرارتی نفت سنگین ایفا می‌کنند. ویسکوزیته بالای نفت، جریان سیال را محدود کرده و میزان نفت قابل بازیابی را کاهش می‌دهد. مطالعات میدانی و آزمایشگاهی نشان می‌دهد که استفاده از کاهنده‌های ویسکوزیته شیمیایی - مانند کاهنده DG یا نانوسیلیکای اصلاح‌شده با سیلان (NRV) - می‌تواند تا ۹۹٪ کاهش ویسکوزیته را در نفت‌های فوق سنگین، حتی در شرایط سخت مخزن، به دست آورد. داده‌های شبیه‌سازی ده ساله نشان می‌دهد که در چاه‌های با محتوای آب بالا، استراتژی‌های بهینه کاهش ویسکوزیته می‌توانند نرخ بازیابی تجمعی نفت را تا ۶.۷۵٪ افزایش دهند.

روش‌های پیشرفته سیلاب‌زنی ترکیبی، به‌ویژه سیلاب‌زنی ترکیبی کاهش ویسکوزیته (V-RCF)، پلیمرهای ترکیبی، امولسیفایرهای سورفکتانت و عوامل کشش سطحی بسیار پایین را برای حفظ جریان بهینه و جداسازی نفت و آب به کار می‌برند. تزریق‌های چند اسلاگ در آزمایش‌های سیلاب‌زنی سندپک، اثربخشی این روش‌ها را بیشتر تأیید می‌کنند و بسیج نفت را در مقایسه با سیلاب‌زنی مرسوم به طور قابل توجهی بیشتر نشان می‌دهند. به عنوان مثال، سایت‌های عملیاتی که از کنترل بلادرنگ دوز امولسیفایر و اندازه‌گیری مداوم ویسکوزیته استفاده می‌کنند، بهتر می‌توانند تحرک سیال هدف را حفظ کنند که منجر به نرخ استخراج پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تر و کاهش ناکارآمدی تولید می‌شود.

صرفه‌جویی در مصرف بخار و کاهش هزینه‌ها

عامل اصلی انرژی و هزینه در بازیابی حرارتی نفت، مصرف بخار است. بهینه‌سازی ویسکوزیته از طریق داده‌های بلادرنگ و مداخلات شیمیایی یا فیزیکی هدفمند، تأثیر قابل اندازه‌گیری بر مصرف بخار دارد. آزمایش‌های میدانی اخیر SAGD و معیارهای آزمایشگاهی نشان داده‌اند که کنترل ویسکوزیته بهبود یافته از طریق دوز بهینه امولسیفایر یا ترکیبات نانوشیمیایی پیشرفته، مستقیماً نسبت بخار به نفت را کاهش می‌دهد - به این معنی که برای هر بشکه نفت تولید شده، بخار کمتری مورد نیاز است. این اثر متناسب است: با دقیق‌تر و مؤثرتر شدن مدیریت ویسکوزیته، مصرف بخار نیز به تبع آن کاهش می‌یابد و باعث صرفه‌جویی در هزینه‌های عملیاتی و انرژی می‌شود.

نمونه‌های میدانی، کاهش قابل اندازه‌گیری حجم بخار و کاهش مصرف آب را گزارش می‌دهند. در یک سناریوی شبیه‌سازی، با استفاده از ژل‌های کم‌گرانروی برای کنترل آب، تزریق آب بیش از ۲۰۰۰ متر مکعب در روز کاهش یافت و کاهش قابل توجهی در هزینه‌های عملیاتی حاصل شد. اندازه‌گیری ویسکوزیته درون خطی امکان تنظیمات عملیاتی فوری را فراهم می‌کند، انرژی تلف شده ناشی از تزریق بیش از حد را به حداقل می‌رساند و از ناکارآمدی سیستم جلوگیری می‌کند.

افزایش یکپارچگی خط لوله و کاهش هزینه‌های نگهداری

انسداد و خرابی خط لوله، تهدیدهای اصلی برای تداوم و ایمنی عملیات میدان نفتی هستند که تا حد زیادی توسط ویسکوزیته کنترل نشده سیال و فرآیندهای امولسیون‌سازی نامنظم تشدید می‌شوند. مدیریت ویسکوزیته در زمان واقعی این خطرات را کاهش می‌دهد. نتایج آزمایش‌های میدانی اخیر نشان می‌دهد که ویسکومترهای درون خطی و حسگرهای فیبر نوری توزیع‌شده، اپراتورها را قادر می‌سازند تا سیالیت را در پارامترهای بهینه حفظ کنند و میزان انسداد و فشار مکانیکی روی خطوط لوله را کاهش دهند.

سیستم‌های مبتنی بر الکترورئولوژی مانند AOT (فناوری روغن کاربردی) نه تنها ویسکوزیته روغن را در طول انتقال خط لوله کاهش می‌دهند - در نتیجه باعث افزایش توان عملیاتی و کاهش هزینه‌های انرژی پمپ می‌شوند - بلکه با جلوگیری از تشکیل لخته با ویسکوزیته بالا، سلامت کلی خط لوله را نیز بهبود می‌بخشند. پیشرفت در انتخاب مواد لوله، مانند PVC با کارایی بالا که برای بازیابی حرارتی روغن تأیید شده است، با مقاومت در برابر خوردگی و تخریب فیزیکی، هزینه‌های نگهداری را بیشتر کاهش می‌دهد.

از نظر عملیاتی، کاهش زمان از کارافتادگی برنامه‌ریزی نشده، تعمیرات اضطراری و دفعات تعمیر و نگهداری مستقیماً به کاهش بودجه تعمیر و نگهداری و انتقال پایدار و قابل پیش‌بینی نفت منجر می‌شود. این پیشرفت‌های مبتنی بر فناوری، از تزریق بخار بهینه، فرآیندهای جداسازی امولسیون روان‌تر پشتیبانی می‌کنند و با تضمین جریان پایدار و قابل مدیریت از سر چاه به تأسیسات فرآوری، راندمان کل میدان نفتی را افزایش می‌دهند.